Do góry

Newsy

Tajemnica włoskiej kuchni

- A właśnie tajemnica naszej kuchni wywodzącej się z biedy, tkwi w prostocie. Sekret smaku natomiast w składnikach wysokiej jakości, dojrzewających na słońcu - Tak o swojej kuchni mówią Włosi, którzy jeść pizze i pastę zaczęli dopiero w XIX wieku.

W pierwszych wiekach istnienia Rzymu, jadano to, co można było przyrządzić, dzięki uprawie ziemi i hodowli bydła. Potrawą narodową była zwykła "papka" - gęsta i rozgotowana, ze zmielonego prosa, jęczmienia, pszenicy lub roślin strączkowych. Sztuka kulinarna zaczęła rozwijać się wraz z rozszerzaniem się kontaktów na Wschód w III w. p.n.e. Mieszkańców Italii obowiązywały trzy posiłki: ientaculum - pierwsze, wczesne śniadanie, czyli chleb, ser, owoce, mleko bądź wino; prandium - drugie śniadanie, podawane koło południa, czyli zimne potrawy mięsne, ryby, ser, owoce i wino, oraz cena - obiad, który składał się z trzech części: przekąsek, czyli jaj, dania głównego, w tym wypadku mięsa, ryb, z dodatkiem warzyw oraz deseru, na którym podawano owoce. Wszystko popijano winem zaprawianym miodem, nazywanym multum. Czym jeszcze zaskoczą nas starożytni Rzymianie? Uwielbianym przez Polaków, świeżo wypieczonym chlebem. Wypiekano każdy rodzaj pieczywa, biały razowy, wiejski. Do potraw już w starożytności dodawano wiele przypraw, takich jak : czosnek, bazylia, mięta, cząber, ogórecznik, które są popularne do dziś. Jeśli ślimaki kojarzą Nam się jedynie z kuchnia francuską to jesteśmy w błędzie, to we Włoszech rozwinęła się hodowla ślimaków.

Po włosku, między wiekami

W I wieku n.e. powstała pierwsza słynna książka kucharska Apicjusza pod tytułem: Decem libri qui dicuntur de re coquinaria" podaje ona wiele recept kulinarnych , z jakich korzystali smakosze Rzymu, a których przepisy są znane do dziś.

"Wątróbki i płucka jagnięcia lub koźlęcia tak przyrządzasz: wodę osłodzić, dodać jajko, nieco mleka, ponacinane wątróbki powinny napęcznieć, gotować w occie, posypać pieprzem, podać."


Kuchnia włoska przeszła przemianę w średniowieczu, kiedy to zrezygnowano z jadania tak dużej ilości mięsa, na rzecz zdrowych ryb i warzyw. Świat, o potrawach z Półwyspu Apenińskiego, usłyszał w XVI wieku za czasów Katarzyny Medici, której kucharze zasłynęli na salonach francuskich, pozwalając tym samym na to by uczeń przerósł mistrza. Na przełomie XIX i XX wieku kuchnia włoska powędrowała jeszcze dalej, opuściła Europę, przeprawiła się przez Atlantyk i dotarła do Stanów Zjednoczonych. Przywożąc stamtąd do gorącej Italii nowe obyczaje, które są Nam znane do dziś. Stworzyła obraz kuchni włoskiej zdominowanej przez ravioli - pierożki nadziewane szpinakiem, serem lub mięsem, pizzę i spaghetti. Obecnie kuchnia włoska różni się w zależności od regionu. Każdy z nich ma swoje ulubione dania z których słynie na całym świecie, i tak np.: w celu rozkoszowania się słodkimi truflami zapraszam do stóp Alp, gdzie położny jest Piemont, owoce morza i wyborne risotto serwuje się w pobliżu Wenecji, a w Lombardii zasmakujemy najlepszej oliwy na świecie oraz różnych rodzajów sera. Natomiast w Antica Pizzeria Port'Alba serwują najlepszą pizzę od 1830 roku. Jednak tym, co towarzyszy Włochom od narodzin do starości jest wino. To nie tylko napój, ale przed wszystkim niezbędny składnik znacznej części potraw zwłaszcza dań z ryb, mięsa, frutti de mare oraz niemal wszystkich sosów.


Kuchnia włoska to kuchnia włoska

Co sami młodzi mieszkańcy Półwyspu Apenińskiego sądzą o swojej kuchni? Mimo wszystko jest ona dla nich najlepsza i najbardziej smakowita. - ...mmm.. ja uwielbiam jeść tylko to, co włoskie i szczerze, nie jestem nawet zainteresowany tym, by poznawać inne kultury, oczywiście tylko w ramach kulinariów. Kuchnia babci nie ma sobie równych - mówi Steffano. Woli on także tradycyjne domowe posiłki, jednak ze względu na brak czasu jest zmuszony jadać na mieście i w pośpiechu. - Preferuję jadać w domu i gotować samemu raczej niż chodzić do restauracji. Jedyny problem jest taki, że nie znajduję nigdy czasu - mówi dalej. Po chwili przyznaje jednak, że zastąpić lasagne babci nie jest łatwo - W rzeczywistości nie jestem jeszcze gotów by przygotowywać samemu babcine lasagne, a więc ograniczam się do gotowania na szybko: pasty zabraknąć oczywiście nie może! Tak jestem trochę nazbyt tradycjonalistą - opowiada Steffano

Sonia nie zapominając o tradycji, uwielbia kosztować innych smaków - Ja lubię po prostu jeść, wszystko. Polubię każde danie, i włoskie i nie(włoskie). Jasne jednak, że kuchnia włoska to kuchnia włoska. Chcesz porównywać dobry talerz carbonary z jakąś francuską zupiną dla anorektyków? -

Mariachiara, mieszkanka Włoch poniekąd jest zmuszona jadać nie po włosku, gdyż czasami gotuje jej chłopak, Egipcjanin - Jadam zwykle w domu (żeby zaoszczędzić) i jadam czasem po włosku, czasem "po arabsku", jeśli gotuje akurat mój chłopak Egipcjanin, któremu zresztą świetnie to wychodzi. Uwielbiam wręcz szaleńczo próbować innych kuchni i jadać w coraz to nowych obcych restauracjach: indyjskiej, japońskiej, erytrejskiej, hiszpańskiej -. Jednak gdy nie ma czasu na gotowanie z chłopakiem jada co może. - Jeśli muszę zjeść coś w locie poza domem, biorę zwykle kebab, kawałek pizzy czy lody; to, co nie jest zbyt kosztowne; znajdzie się też zawsze okazja, by wyskoczyć do pizzerii, zwłaszcza jeśli mowa o tej neapolitańskiej. Jak widzisz, staram się, by nie zabrakło niczego: jestem łakomczuchem!-


Opracowała: Ewa Czemerys



Polecane przepisy

Zobacz więcej

Komentarze do artykułu (1)

Dodaj komentarz

Wypełnienie pól oznaczonych * jest obowiązkowe

zdjecie uzytkownika

Konto usunięte 16 lutego 2017 Tajemnica włoskiego makaronu to semolina - zdrowa mąka z pszenicy durum. W polskich sklepach z powodzeniem można kupić makaron Primo Gusto, by mieć w domu prawdziwie włoski smak.

0 Kto głosował? | Odpowiedz

Ostatnio komentowane przepisy

Rozwiń Zwiń