Do góry

Dodatki Przepis na:

Biała kiełbasa z rozmarynem, do żurku/pieczenia

Biała kiełbasa z rozmarynem, do żurku/pieczenia

Autor:

Przepisów i artykułów: 144 Ocena: 1883

Dodano:

Odsłon: 796

Osobiście bardzo lubię ją robić. Jest pachnąca, smaczna, nie zawiera sztucznych dodatków, a przede wszystkim wiem, co w niej jest - w końcu sama ją robię ;) Nie jest to rzecz trudna, wymaga tylko odrobinę cierpliwości i siły w ręku do wyrabiania. Na koniec dodam małą informację. Dobra, porządna, prawdziwa biała kiełbasa powinna być... szara! Nie różowa, nie czerwona, z wyraźnymi kawałkami mięsa w środku. Różowa w środku nie będzie taką, o jaką naprawdę chodzi. Dla jednych to kwestia koloru. Dla mnie kwestia koloru i substancji konserwujących, których w moim wyrobie brak :)

Składniki

  • 1,5kg mięsa wieprzowego
  • około 0,5kg surowego boczku
  • opcjonalnie około 0,2kg mięsa wołowego, tzw. ścięgnistego
  • 2 płaskie łyżki soli
  • 1 łyżka grubo mielonego, czarnego pieprzu
  • 2 porządne łyżki majeranku
  • garść posiekanego, świeżego rozmarynu
  • kilka ząbków czosnku (przynajmniej 6, ja dałam całą główkę)
  • szklanka bardzo zimnej wody
  • naturalne osłonki wieprzowe, czyli krótko i konkretnie mówiąc - kiszki
  • Do parzenia:
  • porządna łyżka soli
  • 3 liście laurowe
  • 4-5 kulek ziela angielskiego
  • 3 gałązki świeżego rozmarynu
> 6 os. > 60 min średnie przystępne
Reklama
Reklama

Przygotowanie

  1. Mięso mielimy na najgrubszych oczkach maszynki (na tych wielkich). Wołowe mielimy na oczkach ''kotletowych''. Do mięsa dodajemy sól, pieprz, majeranek, posiekany rozmaryn i przeciśnięty przez praskę czosnek.

  2. Dolewamy wodę w takiej ilości, by mięso było bardzo kleiste. Najlepiej robić to stopniowo, może się okazać że szklanka wody to będzie trochę za dużo. Porządnie wyrabiamy mięso dłońmi, przynajmniej 15 minut. W razie potrzeby doprawiamy solą i pieprzem. Tak, trzeba spróbować surowego mięsa. Powtórzę to, co pisałam już wcześniej przy wędlinie albo smalcu: jeśli u kogoś takie degustacje powodują odruch wymiotny, niech da sobie spokój z samodzielnym robieniem wędliny ;) przykrywamy folią i odstawiamy w chłodne miejsce na przynajmniej 12h

  3. Po upływie 12h jeszcze raz próbujemy mięso. Jeśli smak jest dobry i wyrazisty, zakładamy na maszynkę - ja używam ręcznej - końcówkę do wędlin.
    Jelitka rozplątujemy, w razie potrzeby przecinamy na mniejsze kawałki i namaczamy przez kilka minut w ciepłej wodzie. Łowimy jedną kiszeczkę, wyciskamy delikatnie z wody (ściskamy z góry i przesuwamy w dół), po czym naciągamy na końcówkę maszynki. Żeby było łatwiej i osłonka nie uległa rozerwaniu, do maszynki wkładamy mięso na kiełbasę i wykręcamy je tak, by trochę wystawało poza końcówkę. Zostawiamy trochę jelita, tyle, by swobodnie okręcić końcówkę wokół palca i przytrzymać.

  4. Teraz za pomocą maszynki napychamy kiszkę. Nie za mało, ale też nie za dużo, żeby nie pękła. Każdy z nas zapewne ma w głowie wyobrażenie o optymalnej grubości białej kiełbasy - staramy się więc nie przesadzić. Pamiętamy o tym, by zostawić sobie trochę wolnego jelitka również z drugiej strony. Po 5-6cm po obu stronach powinno wystarczyć. Po napchaniu lekko ściskamy na środku i robimy tzw. kawałek wolnej przestrzeni. Przekręcamy przez środek, przez co z jednego pęta powstaną nam dwa nieduże serdelki.

  5. Wolne końce kiszki związujemy na supełek (śliskie, ale możliwe, po kilku brzydkich słówkach puszczonych pod nosem zwykle nie mamy już problemu) i ostrożnie odkładamy do miski...

  6. Zabieramy się za parzenie kiełbasy. Można to zrobić oczywiście trzymając wędlinę w wodzie o temperaturze 80 stopni przez te 20 czy 30 minut. I to dobry sposób. Jednak ja z białą kiełbasą robię nieco inaczej i też jest dobrze: do dużego garnka nalewam sporo wody, wsypuję porządną łyżkę soli, dodaję ziele angielskie, liście laurowe i świeży rozmaryn. Zagotowuję to. Od razu po zagotowaniu wyłączam. Wrzucam w to kiełbasę (tzn. wkładam, nie rzucam żeby się nie poparzyć ;)) i zostawiam w tej wodzie pod przykryciem przez 10-15min. Następnie wyjmuję ją, studzę i albo mrożę, albo wykorzystuję od razu.

    Sposób prosty, łatwy i przyjemny... nie wiem jak Was, ale mnie te gary relaksują tak, że głowa mała...


    Smacznego!!!!

Twoje notatki do przepisu

Komentarze do przepisu (2)

Dodaj komentarz

Wypełnienie pól oznaczonych * jest obowiązkowe

zdjecie uzytkownika

gochna55 22 stycznia 2018 Kolejny przepis do zabrania. Ale zawsze czuję się tak, jak ten biedny osiołek z bajki hrabiego Fredry. Trudno. Wszystkie przepisy są bardzo, smaczne, pachnące i do zjedzenia (w moim wydaniu). Koniecznie do wypróbowania. Dzięki. Odpowiedzi: 1 ▼

1 Kto głosował? | Odpowiedz

Ostatnio komentowane przepisy

Rozwiń Zwiń