Do góry

Newsy

W 10 potraw dookoła Włoch

Kuchnia włoska pełna jest dań znanych i lubianych dosłownie na całym świecie. Poniżej znajdziecie subiektywny wybór 10 potraw, pochodzących z różnych regionów słonecznej Italii, które obrazują niezmierzoną różnorodność smaków i aromatów.

Fot. 123 RF

Naszą wędrówkę zaczynamy na północy i przemieszczamy się w dół, aż na Sycylię.

Risotto alla milanese (risotto po mediolańsku)

To chyba jedna z najprostszych (choć czasochłonnych) i najbardziej klasycznych potraw włoskich. Swój jaskrawożółty kolor zawdzięcza dodatkowi szafranu (najdroższej przyprawy świata), który jest hodowany w Lombardii, na północy Włoch.

Podstawą tego dania jest odmiana ryżu carnaroli lub arborio, który mimo że wchłania dużą ilość płynu, zawsze pozostaje twardawy, czyli al dente. Do ryżu dodawany jest bulion, białe wino, podsmażona na maśle drobno pokrojona cebula i wspomniany już szafran. Jak w przypadku każdego risotto, podstawą sukcesu jest cierpliwe mieszanie i stopniowe dodawanie płynów. Na koniec potrawę posypujemy serem parmezan lub grana padano.

Legenda głosi, że pierwszy raz risotto milanese przyrządzono 8 września 1574 z okazji ślubu córki mistrza witraży Valerio Flandrii.

Grissini

Typowym piemonckim specjałem z okolic Turynu jest rodzaj pieczywa, zwanego grissini. Grissini to długie, cienkie paluszki z mąki pszennej, wody, drożdży i niewielkiej ilości soli. Podstawą produkcji pałeczek grissini jest wywałkowanie ich tak, aby środek był pusty. Dzięki temu po upieczeniu są bardziej chrupiące, a przy nadgryzaniu wydają charakterystyczny trzask.

Grissini są idealną przekąską do alkoholu, można je podawać z różnymi dipami, pesto i innymi sosami, w których można je maczać.

Pikantne torty z Ligurii (torta pasqualina i foccacia)

Pikantne torty, przypominające nieco szerzej znane tarty, to specjał Ligurii. Oprócz torta pasqualina (tortu przygotowywanego z okazji świąt wielkanocnych z kruchego lub półkruchego ciasta z nadzieniem z botwiny, szpinaku, rukwi, cebuli i parmezanu), znane są również torta marinara (pikantny tort ziołowy nadziewany botwiną, serem ricotta, świeżymi grzybami i parmezanem) oraz torta salata (słony tort, często z nadzieniem ze szparagów i serów).

Bardziej znaną odmianą tortu słonego jest liguryjska focaccia (cienki placek chlebowy z charakterystycznymi dziurkami robionych palcami, do których wlewa się oliwę), podawana jako przekąska lub dodatek do sałaty.

Panna cotta

Panna cotta to inaczej gotowana śmietanka. Rodzaj deseru pochodzącego z północnych Włoch, jest jedną z najprostszych w przygotowaniu słodkości.

Tłusta, słodka śmietanka jest gotowana z dodatkiem cukru, wanilii i żelatyny, po czym odstawia się ją do ostygnięcia i stężenia. Podawana jest z dodatkiem czekolady lub sezonowych owoców.

Panna cotta stała się popularna na całym świecie i można ją spotkać w tak wielu opcjach smakowych, że trudno je tu wymienić wszystkie.

Minestrone

Lekka zupa warzywna, składająca się najczęściej z cukinii, fasolki szparagowej, marchewki, zielonego groszku oraz szpinaku. Jest podawana na różne sposoby: z drobnym makaronem, ryżem, grzankami lub jako przecierana zupa-krem.

Nazwa pochodzi od włoskiego słowa minestra (zupa). Włosi raczej nie gustują w zupach, ale minestrone to najbardziej popularna i najczęściej spożywana potrawa w wielu rejonach Włoch.

Nie ma jednego przepisu na minestrone. Skład zupy zwykle bazuje na sezonowych warzywach i różni się w zależności od regionu Włoch, w którym ją jemy.

Prześlij przepis i wygraj niepowtarzalną wycieczkę do Parmy!


Tiramisu

Istnieje wiele teorii na temat historii tego deseru. Do miana stolicy tiramisu pretendują: Wenecja, skąd pochodzi serek mascarpone, Treviso, Siena i Florencja. Każde z tych miast ma własny przepis na jego wykonanie i uważa go za najlepszy.

Tiramisu w wolnym tłumaczeniu oznacza „unieś mnie do góry", lecz trudno go nazwać lekkim deserem. W wersji klasycznej składa się z namoczonych w mocnej kawie i alkoholu biszkoptów, przekładanych masą z mascarpone z dodatkiem żółtek, cukru, skórki cytrynowej i ewentualnie niewielkim dodatkiem bitej śmietany. Całość posypana jest gorzkim kakao.

Spaghetti carbonara

Region Lacjum jest ojczyzną spaghetti carbonara. Spaghetti według przepisu węglarza miało być posiłkiem sycącym, ale niedrogim, w sam raz dla ciężko pracującego mężczyzny. Przepis nie mógł być skomplikowany, bo chodziło o ekspresowe wypełnienie żołądka.

Potrawę tę przygotowuje się z makaronu spaghetti, boczku pancetta, żółtek, masła oraz startych serów pecorino romano. Choć w wielu przepisach krążących w internecie wśród składników pojawia się również śmietana, znawcy tematu twierdzą, że absolutnie nie powinno jej tam być! Zresztą tak samo jak nie powinien się w niej znaleźć parmezan (choć jest to dopuszczalne jak zamiennik trudniejszego do dostania sera pecorino romano), pietruszka czy bazylia. To bardzo prosta i szybka potrawa, lepiej jej nie modernizować.

Pizza margherita

Pierwsza współczesna pizza podobno powstała w 1889, kiedy to Neapol odwiedziła królowa Włoch Małgorzata Sabaudzka (Margherita). Tamtejszy piekarz Raffaele Esposito, przygotował na jej cześć specjalną potrawę - pizzę, w której podstawowymi składnikami były: pomidory (w Neapolu to zwykle odmiana San Marzano), ser mozzarella z bawolego mleka i bazylia, reprezentujące narodowe barwy Włoch. Nazwano ją margherita i do dziś jest to nazwa najpopularniejszej i najprostszej wersji pizzy.

Involtini di pesce spada

Region Kalabria z jednej strony otacza Morze Jońskie, a z drugiej Morze Tyrreńskie, co sprawia, że owoce morza i ryby są łatwo dostępne. Oprócz krewetek, homarów, langust, jeżowców i kałamarnic, łowi się tu różne gatunki ryb.

Szczególnie chętnie łowiony jest tuńczyk, szczupak i miecznik. Połowy tego ostatniego mają długą tradycję w tym regionie, a do jego łowów mieszkańcy przystosowali nawet specjalne łodzie z platformą, z której wypatruje się zdobycz.

Jednym z najpopularniejszych dań z miecznika są roladki z różnym nadzieniem, z czego najsmakowitszym są involtini z serem caciocavallo i czarnymi oliwkami.

Arancini

Na Sycylii jest to dobrze znana i sycąca przekąska. Za jej ojczyznę uważa się Mesynę i Palermo. Nazwa pochodzi od słowa "arancia", które w języku włoskim oznacza pomarańcza, do której ta potrawa jest bardzo podobna.

Arancini to ryżowe kulki z nadzieniem, smażone w głębokim tłuszczu, aż powstanie chrupiąca skórka. Po ugryzieniu takiej „pomarańczy" ryżowe wnętrze wraz z dodatkami wprost wylewa się ze środka.

Najpopularniejsze są arancini con ragù, składające się z ryżu, mięsa, groszku i mozzarelli. Inne odmiany to: arancini con burro (z masłem), arancini con funghi (z grzybami) i arancini con melanzane (z bakłażanem), con salsiccia (z kiełbasą), con gorgonzola, con salmone (z łososiem), con pollo (z kurczakiem), con frutti di mare (z owocami morza).

ebook Barilla

 

e-book W 20 przpisów dookoła Włoch w formacie pdf

W 20 przpisów dookoła Włoch w fromacie epub

W 20 przpisów dookoła Włoch w formacie mobi

 

Kliknij prawym przyciskiem myszy i zaznacz "Zapisz element docelowy jako...", aby zapisać e-booka na dysku.

Polecane przepisy

Zobacz więcej

Komentarze do artykułu (0)

Dodaj komentarz

Wypełnienie pól oznaczonych * jest obowiązkowe
Bądź pierwszy. Napisz coś miłego!

Ostatnio komentowane przepisy

Rozwiń Zwiń