Ballada o trolach
Na smakerze siedzą trolle,
chcę opisać ich niedolę.
Czy to piątek, czy niedziela,
każdy mocno się udziela
i od rana do wieczora
leczą się,nie u doktora,
nie w poradni psychologa,
bo do zdrowia - długa droga.
Lekarzowi trza zapłacić,
po co jednak ich bogacić ?
Nie od dzisiaj jest wiadomo,
że na wszelkie kłótnie z żoną,
z dziećmi, mężem, sąsiadami
i jakimiś tam "dziadami"
jedna rada jest, a zatem -
- awantura, lecz nie z bratem,
nie bratową, czy teściową,
bo to grozi ściętą głową,
ale z ludem, obcym całkiem,
tacy ich nie zdzielą wałkiem.
Tu wyrzucą wszelkie żale,
nawtykają innym w szale
i dowartościują siebie
aby poczuć się jak w niebie.
Nietykalni, niebanalni,
przy tym tacy oryginalni,
oczywiście w ich mniemaniu
nie ustają w swym staraniu.
Taki troll wszędzie nawtyka,
później pamięć mu zanika
i po jakimś krótkim czasie
zapomina co, gdzie - da się.
I udaje niewiniątko,
biedne, biedne to stworzonko.
Każdy troll taki wspaniały,
każdy godzien sławy, chwały,
a tu go usunąć chcą,
tępią, gnębią, bluźnią, łżą.
Czemóż to tępicie trolle,
wczujcie się w trolli niedolę
i pozwólcie im nawtykać,
przecież gdzieś muszą pobrykać.
Niech poczują się wspaniale,
niech zabłyszczą jak te drwale,
co toporem drzewa rąbią,
niechaj trąby im zatrąbią !
Autor: Stokrosz
Źródła: List do redakcji
